Poekie

Soms zijn de beste beslissingen niet de makkelijkste om te maken.
Vorige week vrijdag stopte Poekie met het eten van haar brokjes, ik wist dat de tijd daar was en dus heb ik haar afgelopen weekend nog even flink verwend met allerlei lekkere dingen en vooral heel veel knuffels. Ze was de laatste paar dagen erg zoekende en hoewel ze precies wist waar alles stond, leek ze toch de weg kwijt. Ik vond het erg moeilijk om de ooit zo trotse dame zo verloren rond te zien lopen. Maandag ben ik met lood in mijn schoenen naar de dierenarts gegaan om haar in te laten slapen.

Het voelt raar om na 18 jaar samen te zijn geweest nu zonder haar verder te moeten gaan. Al vanaf mijn 9e nam ik haar overal mee naar toe; op bezoek bij Oma, complete boswandelingen aan een tuigje, tijdens mijn studie ging ze iedere week met mij mee mee "op kamers", een verhuizing naar Frankrijk, mee op vakantie etc. Bij alle belangrijke dingen in mijn leven heeft ze mij gesteund met haar liefde en eigenzinnigheid. Poekie was er altijd.

Haar spulletjes hebben inmiddels de katten in het asiel blij gemaakt. 'Haar kamertje' hier in huis ziet er nu maar leeg uit. Oscar is geloof ik ook een beetje van slag. Op maandagavond is mijn vriend altijd weg en dan zat ik altijd gezellig samen met Poekie en Oscar op de bank een beetje te haken en televisie te kijken. Afgelopen maandag heeft Oscar de hele avond op de mat bij de voordeur gelegen.

Ook al wist ik twee jaar geleden, toen er bij haar nierproblemen geconstateerd werden, dat dit moment er aan zat te komen, toch valt het mij zwaar. Ik probeer mij zoveel mogelijk vast te houden aan alle mooie herinneringen die ik aan haar heb, maar wat zou ik toch graag nog even over haar kopje willen aaien en haar geruststellende gespin willen horen...

Weekend!

Er zijn soms van die weken dat je blij bent dat het weekend is. Dit was er zo eentje. Ik ben wat dat aan gaat echt blij dat alle feestdagen er weer op zitten en het normale ritme weer opgepakt kan worden. Al die rare halve weken zijn niks voor mij, ik hou stiekem wel van een beetje regelmaat.

Afgelopen week kreeg ik van een cliënt wat sla en rabarber uit zijn moestuin.

Op zo'n momenten mis ik mijn moestuin die ik in Frankrijk had toch echt wel en kijk ik uit naar de tijd dat we een woning zullen hebben met een klein tuintje. Voorlopig geniet ik dus maar van mijn aardbeienplanten die ik heb meegenomen uit Frankrijk. Nog een paar weken geduld en dan kan ik weer lekker iedere dag aardbeien eten :)

Door de drukte van de afgelopen week heb ik mijn haaknaald nog steeds niet aangeraakt. Deze week dus geen haakkiekjes van mijn kant uit. Maar aangezien ik nog flink moet oefenen met mijn nieuwe camera waren Poekie en Oscar natuurlijk de pineut.

 Zie je die lach?

Happy Birthday!

Gisteren hadden we hier thuis een klein feestje. Poekie werd 18!

Aangezien ik het idee heb dat dit toch echt haar laatste verjaardag is, hadden we voor een dag maling aan haar dieet. Ze heeft nu bijna 2 jaar een strikt dieet voor haar nieren. Met speciaal voer zou ze het nog wel een paar maanden vol kunnen houden, was destijds de boodschap van de dierenarts. Wonder boven wonder loopt Poekie nog steeds hier rond.

De laatste paar weken begint ze echter hard achteruit te gaan. Haar eetlust is erg wisselend, haar heupjes willen niet altijd meer meewerken en ze loopt om de haverklap hard mauwend door het huis. Reden des te meer om haar gisteren te verwennen met een klein beetje zalm :)

Luie zaterdag

Na een ontbijtje bij de Hema, besloten mijn vriend en ik onze planning maar om te gooien. Winkelen met die harde wind is geen pretje, dus het werd een luie zaterdag. Ook niet erg als je het mij vraagt.

Ik heb weer wat onderdelen kunnen haken, al ging het soms wel wat lastig. Deze twee zorgden er regelmatig voor dat de haaknaald echt aan de kant gelegd moest worden :)

Gisteren lag er nog leuke post in de brievenbus!

Een beetje lastig om op de foto te zetten, maar het zijn dus de mallen voor enveloppen mee te maken die ik gewonnen had bij Angélique. Ik ben er echt superblij mee en ik denk dat dit weekend ook de eerste enveloppen gemaakt gaan worden :D Dankjewel Angélique!

Fijn weekend!

U.F.O.'s

Afgelopen zondag heb ik in mijn vinger gesneden tijdens het bereiden van het avondeten. Niks ernstigs, slechts een klein stukje van het topje van mijn duim moest er aan geloven. Lekker handig hoor! In het vervolg kijk ik wel wat beter uit, want het haken ging niet echt lekker deze week. Ik heb braaf mijn bestellingen afgemaakt, maar voor de rest van de week hebben mijn haaknaalden vrij gehad.

Vandaag ging ik eens kijken wat ik in de loop der tijd verzameld had aan onafgemaakte projectjes. De U.F.O.'s vlogen mij zowat om de oren ;)

Het ziet er naar uit dat ik dit weekend best wel wat haaktijd kan inplannen en dus ga ik maar eens beginnen met het afmaken van dingen. Ik ga mij vooral focussen op mini garlands en ezelsleutelhangers. En dan als er nog zin en tijd overblijft, ga ik toch ook maar eens deze afmaken;

Eigenlijk zit er niet meer zoveel werk aan, maar ik vind het in elkaar zetten van amigurumi's nooit zo leuk. Het uiterlijk van een amigurimi is zo afhankelijk van hoe je hem in elkaar zet. Ik vind het altijd een beetje spannend en stel het het liefste zo lang mogelijk uit. Deze ligt dus ook al enkele weken te wachten om in elkaar gezet te worden.

Deze week viel mij trouwens op dat ik nog geen foto gepost heb van mijn andere huisgenoot; Poekie. Poekie heb ik al bijna 18 jaar en ze is een beetje een eigenwijs geval. Eigenlijk kan ik dat wel waarderen in een dier, een eigen mening. Die van Poekie is nogal groot ;)
Het laatste jaar begin ik goed te merken dat ze oud begint te worden. Ze begint warmte steeds meer te waarderen. Als ik thuis kom en ik de verwaming aanzet, is dit het geen wat ik vaak aantref;

 Ze zit dan onderhand tegen de verwarming aangeplakt. Vooral het feit dat ze dit doet met haar hoofd gericht naar de verwarming, vind ik nogal komisch. En na een tijdje als ze weer opgewarmd is, gaat ze er lekker bij liggen.

Oscar houdt dit allemaal nauwlettend in de gaten. Het is namelijk ZIJN kussen waar ze op ligt. Actie ondernemen durft hij echter niet, Poekie is de Koningin des huizes hier.